هیأت تحریریه قم‌نامه

  • حوزه

    موضوع‌نامک

    بولتن فشرده و گزیدهٔ موضوع‌نامک، هر از گاه، با گردآوری اندیشه‌های ناب و زلال در سرفصل‌های بنیادین فقه، بنیهٔ نهفته در این سرچشمه‌ها و کارآمدی آن‌ها در به‌سامانی دشواری‌های جامعهٔ امروز را یادآور می‌شود و با گذاردن موضوع‌های پیچیده و پرسش‌های نو بر میز فقه‌پژوهی، در اندیشهٔ شناساندن سَبْک‌های نوینی است برای به میدان آوردن توان اجتهادی و استنباطی فقیهان و فقه‌پژوهان در گستره‌ای فراخ‌تر و گونه‌گون‌تر، در قالبی گزارشی و با تک‌نگاری، که هدف و رسالت آن‌را با جریان نشر، پیوسته نمایان‌تر ‌ساخته. چکادهایی را می‌ستاید و غبار از گوهرهایی می‌زداید، که با جامعه‌افرازی، خیزش‌آفرینی و میان‌داری، پیمان‌های استوار…

    بیشتر بخوانید »
  • حوزه

    مجلات آنلاین حوزوی

    تنها رسانه‌ٔ «غیرآنلاین»، «حضوری»، «مستقیم و بدون واسطهٔ فن‌آوری» حوزه‌ها، رسانه «سنتی» منبر است در مسجد‌ها و دیگر گردهمایی‌های مذهبی هم‌سان. دیگر رسانه‌های حوزوی را می‌توان آنلاین دانست؛ از آن ‌جمله، پایگاه‌های اندیشکده‌ها، پژوهشگاه‌ها، دانشنامه‌ها، کتابخانه‌ها، مدرسه‌های علمیه، کانون‌های فرهنگی، تمامی مجله‌های علمی و پژوهشی و حوزوی، دفاتر مراجع تقلید، وب‌سایت‌های پرشمار شخصی و… بررسی رسانه‌های آنلاین حوزوی، در حقیقت بررسی تمامی بنیه رسانه‌ای حوزه‌هاست و می‌توان دیگر پایگاه‌های پرمخاطب، ویژه کارهای حوزوی را نیز در دیگر مذهب‌ها و سرزمین‌های فکری و اندیشِگی به این فهرست افزود چون: دایره المعارف فقه اسلامی چاپ کویت و… بازشناساندن مرزها و ویژگی‌های رسانه…

    بیشتر بخوانید »
  • ژورنالیسم

    تراز شهرنگاری (۱)

    نابه‌جا به‌کارگیری آرایه‌های ادبی و تصویرگری‌های تو در تو، زمانی‌که می‌بایست هر چه بیش‌تر از آهسته‌نگاری و بی‌رمقی در نوشتار پرهیخت و جان‌‌مایه و مقصود سخن را در نخستین فرازهای آن، به سرانجام خود رساند، رهاورد ناورزیدگی نویسنده و مخاطب‌ناشناسی است؛ تا آن‌جاکه می‌توان دانش ادبیات را برآیند بررسی و کنکاش روانشناسانه اصحاب قلم و احوال‌پرسی آنان از آن‌سوی خطابان‌شان دانست در درازای تاریخ، و در چگونگی‌های اجتماعی و زیستی گوناگونی که اهالی هر زبان، با آن روبه‌رو بوده‌اند. دستاورد این خبرگیری و وجدان بیدار، مهارت‌هایی شد که با به‌کاربستن آن‌ها در گفتار و نوشتار، مخاطبِ سخن و خوانندگان، آسوده…

    بیشتر بخوانید »
  • سیاست شهری

    در شعرِ شهر

    هنر، بازتابِ نابی، دلپذیری و زیبایی، یا دوری، سوز و گداز و تنهایی، یا دیگر چگونگی‌ها، پاسخ به ژرف‌ترین دریافت‌های درونی است و نمود اندریافت قانون «واکنش» در پدیده‌ها، نخست در درون انسان، که پیوسته وامی‌دارداش، آفرینه‌ای به جای گذارد از آن‌چه بر نفس و روح‌اش نقش بسته، صورت‌گری و زندگی‌بخشی بیآغازد، شعر سراید، آواز و نغمه سر دهد، به ژرفای انسان و بلندای آفرینش. شکوه این دریافت‌ها، هر چه فزون‌تر، و روحِ دریابنده هر چه گیراتر، زلال‌تر و پرخروش‌تر، هنر، پرشورتر، دلنوازتر و ماندگارتر. «هنرفهمی» و «هنرپذیری» در متن آفرینش، از نظم بی‌پایان و قانون‌های پیوسته و جاودان‌اش برآمده.…

    بیشتر بخوانید »
بستن